Newquay Zoo

Vandaag gaan we naar de dierentuin van Newquay. Dit is een kleine dierentuin waar je je echter wel goed kan vermaken als je de tijd neemt om alles op het gemak te bekijken. Ze hebben een leuke verzameling dieren variërend van katachtigen, apensoorten, leeuwen, vogels, zwijnen, knaagdieren en andere zoogdieren.

Het was vandaag weer een schitterende dag weer waarbij we lekker buiten hebben kunnen wandelen zonder het koud te krijgen of nat te worden. De dierentuin is ruim opgezet en we wandelden eerst langs een aantal aapachtigen. Daarna kwamen we bij een savanne achtige omgeving. De babyhertjes waren vertederend om te zien.

Veel dieren hadden jongen en dat is doorgaans een goed teken dat ze zich zo goed voortplanten in gevangenschap. Onze kinderen hebben ze flink vermaakt met het bekijken van beestjes en zelf voor aap spelen.

We hebben diverse voederingen gezien, ondermeer van de pinquins. Dat was erg leuk om mee te maken en dan zie je hoe snel die beesten door het water heen zwemmen en hoe waggelig ze op land zijn.Ook kwam er een kleine demonstratie met een stinkdier Alfred genaamd. Hij had geen geurklieren meer en was erg tam. Echt zo'n schattig beestje wat het duidelijk leuk vond dat hij veel aandacht kreeg.

Wat ik ook erg leuk vond was de familie otter die erg levendig was. Pappa, mamma en drie jongen wisten een hoop leven in de brouwerij te brengen wat veel publiek trok. Ze zijn razendsnel en heel erg op mensen gericht.

De kinderen hebben hier en daar zelf beesten kunnen voeren via voederautomaten. Dat blijft ook altijd leuk natuurlijk.

Al met al een hele relaxte dag waarbij we weer allerlei beesten en beestjes hebben gezien. We sluiten af met het kinderboerderijgedeelte en we eten wat in het plaatselijke restaurant.

Newquay Blue Reef Aquarium

Vandaag eens naar boven gereden ipv naar onderen. Boven Perranporth ligt het iets grotere stadje Newquay. Erg leuk stadje met een echt winkelcentrum (voetgangerszone). Je kan er heerlijk shoppen.

Newquay heeft echt alles voor een leuke vakantiebestemming. Ze hebben een werkelijk prachtig strand. Het plaatje hierboven de weblog is een uitzichtsfoto van Newquays strandomgeving.

Met mooi weer en dat was het vandaag ! is het er prachtig. Azuurblauw water, golfsurfende mensen, de rotsen, de kliffen, het zandstrand, de winkeltjes. Newquay heeft echter ook nog andere dingen te bieden. Een prachtig Aquarium ondermeer, een dierentuin (zie morgen) en nog veel meer bezienswaardigheden.

Vandaag dus het aquarium bezocht wat erg leuk is en een mooie haaientunnel heeft. Daarboven kan je de haaientunnel ook nog bewonderen als open aquarium. Je kan er bij zijn als ze de blinde schildpad voeren. De verschillende aquaria zijn indrukwekkend en er is heel veel te zien (vissen zowel zoetwater als zoutwater, schildpadden, krokodillen, piranha's, haaien, roggen, zeepaardjes, garnalen, alen, krabbetjes, anemonen en koraal).

Loop er rustig doorheen en laat alles op je inwerken. Het is niet echt heel groot dus voordat je het weet ben je er al weer uit.

Daarna zijn de kinderen even naar het strand gegaan en bleven wij bovenaan kijken naar het schouwspel van golven, surfers en woest binnenrollende branding tussen de rotsen. Genieten met je toet in de zon en met de wind in je haren.

Tegen lunchtijd zijn we de befaamde fish and chips gaan eten. Ik vind het geen aanrader. De vis was flauw en smakeloos, de friet vond ik ook niet echt lekker. De Engelsen hadden er soms een groene drappige saus nog overheen. Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik hen wat het was. Green Pea Sauce. Een soort van gestampte dorperwt saus die over de friet heen gedaan wordt. Kennelijk om het smaak of een gezonde toevoeging te geven. We hebben er wel om zitten lachen, het zag er niet uit als je gewend bent aan mayonaise.

Trerice

Omdat we nog wat tijd over hadden en via het boekje van de Trust zagen dat er in de buurt een mooie manor lag om te bekijken, zijn we er nog even langs gegaan. Het ligt prachtig in de heuvels net buiten Newquay. Een oud wat statig huis met een prachtige tuin er om heen. Er achter zijn de stallen omgebouwd tot dierenverblijven en restaurantje. Het is leuk om te bezoeken.

Het huis is in Elizabeth style aangekleed en laat een rijke historie zien. Het huis is prachtig ingericht met authentieke meubels, vloeren, plafonds. Helaas mocht ik binnen niet fotograferen omdat veel van de items uit prive collecties kwamen en men geen toestemming had gegeven voor het maken van foto's. Dus meer fotomateriaal heb ik daar niet van.

De omgeving is rustgevend en mooi om in rond te wandelen.

Rot weer

Vandaag was het rotweer. Het heeft de hele dag geregend en pas laat in de middag werd het heel langzaam wat droger en minder winderig. We hebben deze dag grotendeels in de caravan doorgebracht.

Dat vonden we op zich niet zo erg. De afgelopen dagen hadden we veel gedaan en gereden en een dagje lekker lezen, puzzelen, knutselen afgewisseld met een paar boodschapjes en lekker uitslapen, is zeker geen straf.

Ik ben nog even naar Truro gereden omdat ik nieuwe laarzen nodig had. Er was in een van mijn laarzen een gaatje in de hak ontstaan en die was zeer beslist niet waterdicht meer te noemen. In Perranporth hadden ze geen geschikte laarsjes dus maar 17 mile verderop naar Truro gereden waar ze een grotere schoenenzaak hadden. Het was even zoeken maar toen ik het vond hadden ze een heel leuk stel stoere laarsjes voor slechts 15 pond. Helaas heb ik er geen foto van maar ze zitten heerlijk en staan heel leuk.

St. Michaels Mount

Vandaag begon het met stralend weer en lopende de dag werd het bewolkt, trok het dicht, ging het miezeren en trok het later weer open. Erg wisselvallig weer dus. We zijn weer een flink stukje naar het uiterste puntje van Engeland gereden om een bezoek te brengen aan St. Michaels Mount.

Dit is een kasteel op een eilandje voor de kust wat met eb bereikbaar is via een looppad. Dit pad loopt met vloed onder en dan kan je er alleen nog met een bootje heen. Toen we aankwamen was het vloed en was het een uur of 11 's ochtends. Omdat het pas rond half vier eb zou worden hebben we dat niet meer meegemaakt. We zagen het water wel wegtrekken en we zagen de 'causeway' onder water liggen en steeds duidelijker naar voren komen maar het duurde voor ons net te lang dus we zijn met bootjes heen/weer gegaan.

Als je aankomt dan kom je in een kleine ronde haven aan met allemaal bootjes. De haven is omringd door een steile stenen ronde muur. Er staan een paar huisjes die bewoond zijn en er zit een restaurant, toiletten en winkeltje met souvenirs. Het kasteel en het eiland wordt ook onderhouden in samenwerking met de National Trust, dus we konden hier ook nu gewoon alles bezoeken met onze Trust card.

Het kasteel is bewoond door een familie die het in eigendom heeft maar je kan het wel bezoeken. Rondom het kasteel heb je prachtige tuinen maar helaas waren die vandaag gesloten. Dat vond ik wel wat vreemd en erg jammer. De eigenaresse was in haar tuin met een hond aan het spelen en ze waren er in de tuinen bezig. Kennelijk wilden ze geen pottenkijkers vandaag.

Het is een flinke klim over een hobbelige keiige weg naar boven. Gedurende onze klim begon het flink te waaien en uiteindelijk te regenen. Dat was wel vervelend want als het dan waait, waait het gelijk hard en op het laatste stuk moet je onbeschermd over grote rotsblokken naar de poort toe lopen. Best gevaarlijk want er staan geen hekken.

Eenmaal in het kasteel kan je door bepaalde vertrekken heen lopen. Dat was best boeiend. De geschiedenis werd beschreven over hoe het kasteel ontstaan was. Wie er gewoond hadden en wat de butler en de huishoudster voor hoofdrollen hadden.

Hoe het werkte met het huishouden en reilen en zeilen op zo'n groot slot. De wapenkamer, de keuken, de eetzaal, de bibliotheek, het kapelletje en nog een paar ruimtes waren opengesteld voor publiek. Na een regenbui trok het gelijk weer helemaal open en was het weer prachtig weer.

De kinderen konden mee doen aan een speurtocht door het kasteel wat ze fanatiek deden. Nog best lastig voor ze omdat het natuurlijk allemaal in het Engels was. Toch kregen ze na inlevering hun medaille. Vanaf het kasteel heb je een prachtig uitzicht op het dorpje er tegen over en over de watervlakte die tussen het kasteel en het vaste land ligt en die bij vloed dus onder water staat. Als je goed kijkt zie je de causeway boven komen omdat het langzaam eb werd.

We hebben hier nog wat gegeten bij het restaurantje. De originele Cornwall pastries met een heerlijke capuccino koffie. De pastry vonden we niet zo lekker maar de koffie was heerlijk.

Engeland kent bijna geen gewone koffie. Ze drinken er allemaal thee en de enige koffie die je in supermarkten kan kopen is oploskoffie en die vind ik niet lekker. Ook in de caravans nergens een koffiezetapparaat te vinden dus voor koffie waren we afhankelijk van restaurants. Deze serveren wel echte verse koffie.

Het uitzicht vanaf het kasteel is schitterend. Het was echt genieten om daar rond te lopen. Het deed mij gelijk denken aan wat er aan de overkant van de zee ligt bij Normandië. Daar ligt namelijk Mont St. Michel. Dat is ook een eilandje voor de kust van Frankrijk met een kasteel er op en een heel stadje er om heen. Navraag leerde me al gauw dat Mont St. Michel in Frankrijk geïnspireerd is op St. Michaels Mount aan de overkant. Willliam the Conquerer heeft een tijdje in Normandië geheerst en heeft daar toen kloosterlingen aangetroffen die naar St. Michaels Mount kwamen om daarna Mont St. Michel te bouwen. De laatste is echter veel grootser en met een complete stad rondom het kasteel. Dat wilden ze in Engeland niet. Aldus de suppoost van het kasteel.

Het grappige is dat op Wikipedia toch een iets ander verhaal staat over het ontstaan van Mont. St. Michel.

Levant mines Trewellard

Na St. Michaels Mount bezocht te hebben zijn we doorgereden naar het andere puntje van Engelands zuidwest kust. In een klein dorpje boven op steile kliffen ligt een oud mijncomplex.

De mijnen zijn al lang niet meer in gebruik en worden nu met behulp van de Trust gelden en inkomsten gerenoveerd door liefhebbers en oud medewerkers die nu met pensioen zijn. Ze zijn alles opnieuw aan het opbouwen vanwege het nationaal erfgoed wat dit gebied heeft aan mijnbouw.

Onlangs is de stoommachine die voorheen ook de mijn droog pompte en de liftjes liet werken weer geïnstalleerd en helemaal gereviseerd. Ze hebben weer een stoommachine te pakken kunnen krijgen die in de oorspronkelijke machinekamer paste en het hele pomp en lift systeem aan kon drijven.

Deze Levant Mine is erg bijzonder omdat ze er meerdere grondstoffen uit de diepe mijnschachten haalden. Maar het aller uitzonderlijkste was dat de mijnschachten onder de zee liepen ! Ze pleegden dus mijnbouw onder de zeebodem door. Dat is wel heel riskant lijkt mij als je met dynamiet tunnels onder de zee door maakt. De grote stoommachine moest altijd werken om het lekwater weg te pompen.

In de videoruimte is te zien hoe ze de mijn opnieuw ontdekt hebben, geïnspecteerd hebben met een aantal mensen en een aantal schachten zijn zichtbaar. Je ziet enorme gaten, eiken balken die hier en daar weggerot zijn. Het ziet er zo maar creepy uit. Ik zou er niet graag rondlopen.

Er is een liftje naar beneden maar helaas waren we net te laat om een afdaling ermee te maken. Het was een soort van houten kistje waar een persoon in kan staan. Dat werd door de stoommachine aangedreven en kon diverse niveaus van mijnschachten bereiken. We hebben het wel in werking gezien op een marquette.

Beneden aan de kliffen waren de mijnuitgangen te zien. De rotsen kleuren roodbruin van al het ijzererts en andere metalen zoals koper wat er werd gewonnen. Tevens is verderop op het terrein een tinbewerkingsgedeelte. Hier werd tin gemaakt/gesmolten voor ondermeer het maken van zwaarden en andere gebruiksvoorwerpen (knopen, gespen).

Het terrein ligt prachtig aan zee met steile kliffen, rotsen en klotsende golven die op die rotsen breken. Het is heerlijk om er rond te lopen. De wind door je haren, de zon in je gezicht en de verschillende mijnruines te onderzoeken. Ik schat in dat over een tiental jaren hier de mijn weer in volle glorie te bewonderen is.

Glendurgan Garden

Vandaag staan Glendurgan Gardens op het programma. In Engeland heb je ontzettend veel mansions, estates, castles en gardens. Engelsen zijn net als ik, dol op tuinieren. Ze leggen enorme parken en tuinen aan voor zichzelf en/of voor het publiek.De tuinen zijn soms al eeuwen oud, zoals deze. Ooit eens in de 18de eeuw aangelegd als familiebezit en later door de National Trust (waar we dus een lidmaatschap van hadden genomen) overgenomen toen het te kostbaar werd voor zo'n familie om zelf te onderhouden of omdat de familie er geen liefhebberij meer in had en graag geld wilde zien.

De Glendurgan Gardens zijn erg mooi. Er is veel afwisseling in wat je ziet. Zo zijn er prachtige bloemperken, exotische maar ook inheemse planten. Een enorme variëteit aan boomsoorten en waterpartijen. Thematuindelen waaronder een groot doolhof waain de kinderen (en ook volwassenen) het heel leuk vinden om doorheen te lopen/rennen en weer uit te komen.

In het natte en zomerse Engeland waar het nu relatief koel is, bloeit nu erg veel. De kleuren van de diverse bloemen en planten zijn schitterend. Ik geniet hier zichtbaar van, ondanks de sterke afdaling naar het lager gelegen dorpje met baai.

Dat is wel een aardig verrassing. Je kan na een scherpe daling even rustig zitten aan het strandje, bij het kleine dorpje van een huis of 10 en een telefooncel. Het heeft een groot kiezelstrand waar de kinderen graag met steentjes over het water leerden scheren. Een klein stroompje komt uit op zee en maakt het allemaal speels. In de baai ligt een haventje en grote rotsblokken hier en daar.

Wederom jammer dat het weer zo bewolkt is vandaag maar met zon moet hier het hier een klein paradijsje zijn. Het dorpje, de huisjes waren voorheen in bezit van vissers, die visten op krab en vis. Later heeft de familie van de tuinen er een schooltje neer gezet voor de kinderen van het dorpje. De eigenaresse was tevens onderwijzeres en vond het leuk om onderwijs te geven aan de kinderen van het dorp en haar eigen kinderen.

Nu zijn de huisjes en het schooltje in het bezit van de Trust en zijn het vakantiewoningen waar je kan logeren. We gaan wederom de steile weg omhoog. In Engeland moet je wel conditie hebben want het gaat omhoog en omlaag. Het lijkt hier veel op de Belgische Ardennen en Noord Frankrijk. We komen weer langs de meest mooie plekjes in deze gigantische tuin. De bamboe brug met poes. De zweefmolen die er ook voor kinderen is weggezet.

En enigszins uithijgend komen we weer helemaal terug naar boven. Binnen uurtje rijden we weer terug naar de camping. Gelukkig houdt de auto het ! Ik maakte me toch wel wat zorgen daarover. Hier en daar een piep maar verder niet. We kijken het maar even aan.

Perranporth en Perran Sands Holiday parc

Aangekomen op onze tweede bestemming Perran Sands worden we aangenaam verrast door werkelijk een prachtig gelegen camping met 'chalets' zoals dat zo mooi heet.

Het park is ruim opgezet en ligt midden in een hoog duingebied. Erg mooi gelegen naast het verderop in het dal gelegen dorpje Perranporth. De camping ligt pal aan zee maar als je daar naar toe wilt moet je een heel stuk afdalen. Veel meer als je in Nederland over een duin gaat. Dit ligt echt hoog ! Naar beneden gaat nog wel maar naar boven is ware uitputtingsslag. Althans wel voor mijn conditie.

De duinen hier zijn net zo hoog als de kliffen elders in Zuid Engeland. Ze zijn hier op een natuurlijke manier goed beschermd tegen de zee.

De kinderen vinden ook deze camping weer helemaal geweldig. Alle faciliteiten ook hier weer voor hen. Het enige wat ze missen zijn leeftijdsgenootjes. Dat komt, zo ontdekken we later, doordat de Engelse kinderen nog tot eind juli naar school moeten. Dat is wel jammer, ze hadden zich er op verheugd dat ze met Engelse kinderen konden praten nu ze allebei Engels kunnen praten. Helaas niet dus. Van hun leeftijd zijn er niet veel, enkel wat andere kinderen uit Nederland. (Zuid)

De camping is erg leuk aangekleed met een leuk winkelplein met winkeltjes, bar en burger king. Alles is versierd met hanging baskets. Dat is ook iets wat ooit op tuingebied vanuit de Engelse cottagetuinen is overgewaaid naar Nederland. Ik heb er een aantal gefotografeerd. Ter inspiratie maar ook omdat ze hier zo fantastisch mooi worden gemaakt en bloeien.

Perranporth is een heel leuk dorpje met heel veel leuke winkeltjes en een prachtig strand. Helaas was het weer deze week echt niet goed. Veel miezer en regen gehad. In de middag wat opklaringen maar erg wisselvallig. Het heeft ook enorm gewaaid hier. Dat is wel logisch ook want je zit hier bijna op het uiterst zuid-westelijke puntje van Engeland. Omgeven door zee met weinig meer voor de kust dan watervlakte, de wind heeft hier echt vrijspel en je voelt de caravan af en toe gewoon schudden bij flnke rukwinden. We hebben er 's nachts wel eens van wakker gelegen, zo hard kanhet hier waaien. Alle caravans zitten dan ook met stevige grondankers nog eens extra vast in betonblokken.

De camping heeft een eigen strand met strandwachten van een Baywatch achtige formaat en kleurtjes. Ik stond daar verbaast van, hoeveel strandwachten ze hier hebben ! Echt enorm veel. De stroming is hier dan ook vaak wel wat verraderlijk heb ik begrepen.

Wat je hier ook heel veel ziet op hetstrand van de camping,zijn mensen die deltavliegen en paragliding doen boven de duinen en de zee. Dat levert wel mooie beelden op.

De zon gaat onder aan zee, dat leverde werkelijk prachtige plaatjes op deze vakantie. De bewolking, de lichtval, de zonsondergangen waren elke avond weer een klein feestje om naar te kijken.